تبلیغات
.:: باشگاه تـکواندو بـبر سفید شهرستان کاشمر ::. - اهداف پومسه

پومسه

پومسه یا فرم بخش دیگری از تکواندو می‌باشد که در آن تکواندو کاران به اجرای تکنیک‌های این رشته می‌پردازند. در پومسه تکنیک‌ها بر اساس روندی که ترکیب شده‌است به ترتیب مورد اجرا در می‌آید که و ورزشکاران در یک مسیر مشخص تلاش می‌نمایند یک رشته تکنیک‌های استاندارد را به بهترین نحو ممکن به اجرا در می‌آورند. این تکنیک‌ها به طریقی به اجرا در می‌آید که به صورت طبیعی نیز کاربرد آن حفظ شود و اثر گذاری آن در برابر یک فرد قابل مشاهده باشد.

پومسه خود به دو روش استاندارد و ابداعی تقسیم می‌شود که در جای خود نیاز به بررسی دارد در پومسه استاندارد، ورزشکاران یک سری تکنیک‌های مشخص را به صورت متوالی و با نظم مشخص به اجرا در می‌آورند اما در پومسه ابداعی تکواندو کاران مجاز هستند که روال تکنیکی جدیدی را شکل دهند و از این حیث آزادی عمل و تنوع فرم‌های اجرایی در پومسه ابداعی بر طرفداران آن می‌افزاید.

تکواندو کار شرکت کننده در پومسه که پومسه رو نیز خوانده می‌شود فارغ از مبارزه طلبی زیبایی‌های تکواندو را در قالب اجرای فرم‌های منظم و اصولی به نمایش می‌گذارند و اصالت این هنر شرقی را در ترکیب نمایان می‌کند. پومسه نیز با توجه به جذابیت‌های خاص خود مشتاقان فراوانی را به سمت و سوی خود جلب نموده‌است که با این وجود کره‌ای‌ها همچنان در این بخش حرف اول را می‌زنند.

تكواندو تکنیک عملی جنگیدن با دست خالی است و روشی عالی برای تمرینات ذهنی و جسمی می باشد این ورزش برای دفاع شخصی پاابداع گردیده و قدرت و سرعت استفاده از پاها در آن حایز اهمیت است. فرم یعنی مبارزه با حریف فرضی، با تكنیك‌‌های تركیبی دست دست و پا، همراه سرعت و قدرت. اجرای این تكنیك‌ها، به‌صورت استاندارد و كلاسیك در تمام دنیا یكسان بوده و در كلیه آزمون‌های ارتقاء كمربند، از جایگاه و اهمیت بسیاری برخوردار است.

فرم جزو اولین آموزش‌های هر شخص در کلاس تكواندو می‌باشد و بزرگترین عامل در تشخیص میزان مهارت واقعی یک تكواندوکار، چگونگی اجرای فرم توسط او است. توانایی یک مربی در آموزش هنر تكواندو، در حقیقی‌ترین شکل آن دارا بودن شاگردانی است که فرم‌ها را خوب و در سطحی عالی اجرا کنند.

همه فرم‌های تكواندو با دفاع شروع و با دفاع خاتمه می‌یابند. حقیقتی که در فرم‌ها نهفته است که می‌گوید: در تكواندو هرگز شروع به حمله وجود ندارد.

فرم یکی از ارکان مهم تكواندو است که دستیابی به معنای روانی و فکری یک مبارزه صحیح و تمرکز فکر و تقویت مفاصل و ماهیچه‌ها برای بیشترین کارائی  فیزیکی شخص و پرورش انعکاس‌های سریع حرکتی و افزایش توانائی‌های واکنش لحظه‌ای در موقع دفاع از خود را به هنرجو نشان می‌دهد. در واقع تكواندو استیل و چگونگی اجرای تكنیك‌های پایه را از فرم می‌گیرد و بی‌توجهی نسبت به فرم به این معنی است که هنرجو هیچ‌گونه ارزش و جایگاهی را در تكواندو به دست نیاورده است

 

اهداف فرم







 

اهداف متافیزیکی

درتمرینات فرم کیفیت‌های غیرفیزیکی نیز وجود دارند که باید به آنها توجه بسیار کرد: هماهنگی جسم و ذهن، تکامل ذهن و روان. فروتنی و تواضع. هر فرم دارای یک مفهوم معنوی است. یعنی این‌که مبتکر و ابداع‌کننده آن قصد داشته اندیشه و هدف خاصی را بیان کند. پی بردن به آن مقصود ذهنی یکی از اهداف فرم‌رو می‌باشد. به این شکل که تكواندوکار علاوه بر توانایی کسب مهارت در اجرای صحیح و اصولی فرم، باید بتواند به آن نیروی فکری و ذهنی مقصود نیز دسترسی پیدا کرده و در بیان معنوی فرم نیز تبحر و توانایی پیدا کند

اصول مهم در اجرای فرم

1) تسلط و اعتمادبه‌نفس

2) دید

3)رعایت ریتم و آهنگ هر فرم

4)رعایت اصول و زوایا در دفاع و ضربه (از نقطه شروع تا پایان)

5)شوک، (قدرت در ضربه و کوبش در دفاع)

6)رعایت تعادل و مركز ثقل

7)رعایت سوگی‌ها

8)کیهاب قوی (از ناحیه تاندن)

9) برگشت به نقطه شروع

 

انواع فرمهای تکواندو

 

1) فرم‌های كیبون:از فرم‌های غیر رسمی بوده كه در كمربند سفید برای هنرجویان مبتدی آموزش داده می‌شوند.

2) فرم‌های تگوك: شامل هشت فرم اصلی و رسمی فدراسیون جهانی تكواندو بوده كه از كمربند زرد تا كمربند مشكی تعلیم داده می‌شود.:

3) فرم‌های پومسه: نیز از فرم‌های اصلی و رسمی فدراسیون جهانی تكواندو می‌باشند كه از كمربند مشكی دان 2 به بالا تعلیم داده می‌شوند. در معنای فلسفی پومسه تشكیل شده از«پوم» به معنی نتیجه و «سه» به معنی حركت  و در مفهوم كلی «پومسه» به معنای نتیجه حركت می‌باشد.

4)  فرم‌های پالگه: نیز غیر رسمی بوده و شامل هشت فرم می‌باشد

سوگی: نشست ها

چاریوت سوگی: پاها کاملاً جفت و چسبیده به هم می باشد و وزن بدن بطور مساوی روی هردو پا تقسیم می شود.
آپسوگی:
   پا ها به اندازه یک پا (طول یک کف پا) باز وزن بدن 70% پای جلو و 30% پای عقب می باشد.
آپکوبی سوگی:
 پا ها به اندازه دو برابر طول کف پا از جلو ویا عقب باز و تقسیم وزن بدن در حدود 70% پای جلو و 30% پای عقب می باشد.
دیتکوبی سوگی : پا ها از طرف پاشنه بر هم عمود هستند و تقسیم وزن بدن 75% پای عقب و 25% پای جلو می باشد (اندازه ی طول کف پا باز می شود).
چوچوم سوگی : پا ها به اندازه دو طول کف پا از طرفین باز و وزن بدن بطور مساوی تقسیم می شود.
پیون هی سوگی : پا ها به اندازه یک کف پا و پنجه هر پا در یک زاویه 5/22 درجه به طرف بیرون می باشد و وزن بدن بطور مساوی تقسیم می شود.

 



تاریخ : جمعه 22 فروردین 1393 | 11:29 ق.ظ | نویسنده : E.N.E & A.H.SH | نظرات
.: Weblog Themes By BlackSkin :.